عشق من دلم گرفته چرا رفتی؟ نمیدونم
اگه دیگه برنگردی به امید کی بمونم
تورو داشتن ارزومه حتی تو خواب و تو رویا
یه کسی یه جایه دنیا با تو رویاشو میسازه
نمیتونه حتی بی تو چشماشو روهم بذاره
عشق من از وقتی رفتی خنده رو لبم نیومد
این روزا دلم کم نمیخواد گریه کنم اما نمیشه،نمیتونم.
من به تو فکر میکنم تو فکرت کجاست من تنهای تنهام تو هم مثل من میمونی یا نه؟
من تنهام چون تو خواستی چون خودم میخوام چون نمیخوام کسی جای تو رو بگیره من خیانت نمیکنم به خودم هیچ وقت نمیذارم از دستم بری مگه اینکه خودت بخوای.
با اولین نگاه به تو گفتم : هستم با تو ،تا هستی با من
و تو لبخندی به من زدی ، چشم در چشمانم دوختی
و گفتی : هستم با تو ، تا هستی با من
ومن باورم شد
اما حالا نمی دانم
این منم که نیستم یا این تویی که نیستی ...؟؟؟
باز هم حرکت انگشتانم بر صفحه کلید ...
باز هم همان حرف های همیشگی؟؟؟؟
آخربا که بگویم از خواب های آشفته ای که رهایم نمی کنند؟
خواب هایی که حضور تو در گوشه گوشه آن حکایت از حجم وسیع بودن تو در داستان زندگی من است
ولی ای کاش هر شب و هر دفعه با رفتن ناگهانی ات از خواب نمی پریدم
آری هر شب در خوابم تو می روی و من می مانم و هزار سوال بی جواب
بی آنکه خطایی از من سر زده باشد
مرا منع کرده ای از نوشتن این حرف ها ولی کاش می توانستی درک کنی چه می کشم
بدجور بین زمین و هوا معلقم
دستم به جایی نمی رسد نه به زمین نه به هوا.........
امشب بد دلم گرفته است
نمی دانم دلیل لغزش ناخودآگاه قطرات اشکم چه بود که این گونه غافلگیرم کرد؟
و شاید تنها راه برای خالی شدن همین نوشتن است
خدا کند امشب پایان خوابم تو هم بمانی
بودنت را دوست دارم حتی در خواب
ولی افسوس که خیلی وقت ها آن را از من دریغ کرده ای.......
همیشه یا رفته ای یا تو را از من گرفته اند
نمی دانم عزیز چه کسی را دزدیده ام که همه می خواهند عزیزم را بدزدند؟
همیشه ترسیده ام شاید به همین دلیل است که نام تو را به اسم......ثبت کرده ام تا یادم بماند تو خاطرخواه زیاد داری و من نباید زیاد سخت بگیرم
ترسم از روز سیاهیست؛بیایی و چه سود........
دلم گرفته بود اگر حرفی زدم که خاطرت پریشان شد به اشک هایم ببخش
شبیهه برگ پاییزی ، پس از تو قسمت بادم
خداحافظ ، ولی هرگز نخواهی رفت از یادم
خداحافظ ، و این یعنی در اندوه تو می میرم
در این تنهایی مطلق ، که می بندد به زنجیرم
و بی تو لحظه ای حتی دلم طاقت نمی آرد
و برف نا امیدی بر سرم یکریز می بارد
چگونه بگذرم از عشق ، از دلبستگی هایم ؟
چگونه می روی با اینکه می دانی چه تنهایم ؟
خداحافظ ، تو ای بانوی شب های غزل خوانی
خداحافظ ، به پایان آمد این دیدار پنهانی
خداحافظ ، بدون تو گمان کردی که می مانم
خداحافظ ، بدون من یقین دارم که می مانی !!
گاه گاهي که دلم مي گيرد
به تو مي انديشم
خوب در يادم هست
چه شبي بود آن شب!
تو همان نوگل ديرينه و من
برگ زردي که فتاده است به خاک
و من اندر عجب اين ديدار که تو بعد از سال ها
هم چنان زيبايي!
کاش مي دانستي
که چه کردي با من
در همان لحظه که لبريز ز شوقت بودم
چشم بر گرداندي
و مرا سوزاندي
من سراپا همه چشم تو دريغ از يک نگاه
دل که سرشار ز عشق ،
چشم من غرق حضور،
دست هايم بي تاب،
در خيالم همه تو!
و تو از سنگ و نگاهت بي رنگ
آن زمان که به تو روي آوردم
خوب مي دانستم
که چه در سر داري
ليک و اما که نشد
تا ز تو دل بکنم
بارها مي ديدم
بين من و تو فاصله ها بسيار است
بارها مي خواندم
که دلت در گرو اغيار است نپذيرفتم باز
چشم به راهت ماندم
پيش پايت چه حقير مي ماندم
قلب پاکم چون فرش
زير پايت افتاد
دست هايم در تب عشق تو هر دم جان داد
و تو چون کوه يخي همه را خشکاندي
پشت پايت چه غريب
اشک هايم مي ريخت
تارو پودم همه يکباره گسيخت
من گمان مي کردم
دل تو مال من است
چه خيالات خوشي!
ولي افسوس و دريغ!
قاتل جان من است
ياد من باشد اگر باز نگاري ديدم
نکنم هيچ نگاه
نکنم باز خطا
دور دل نيز حصاري بکشم
نغمه ي عشق فراموش کنم
همه را از دل خود مي رانم
از همه مي گذرم
به جز از عشق تو اي باغ بهار دل من
در آغوشم بگیر امشب٬ من از کابوس می ترسم
نذار بارونی شم٬بارون! از اقیانوس می ترسم
بازم از چشمت افتادم٬ برو این آخرین درسه
نبر رویات و از خوابم دلم تنهایی می ترسه
نگو باید خودم باشم٬ میمیرم بی تو با هزیون
کمک کن نازنین من٬ گرفتاره دل مجنون
نگو رسم زمون اینه٬ گلاب و آب و آیینه
نرو تنها می شم بی تو٬ بری هر لحظه نفرینه
خودم دیدم خودم خواستم٬ خودم کور شم الهی زود
خودم گفتم هوای تو٬ هوای پر کشیدن بود
نذار تنها بشم امشب٬ بغل کن آرزوهامو
ندیدم چیزی از امروز٬ بساز دنیای فردامو
تولد عشقم بود کلی راه رفتم که بهش تبریک بگم اما...
گفت که کسایی بهتر از من داره...
من فقط گفتم خوشبخت بشی...
اون دیگه چیزی نگفت...
تولدت مبارک!!!
بقیه ی عکسها در ادامه ی مطلب
تقدیم به توبهار من که بارفتنت زندگیم تبدیل به خزان شد
میدونی کی فهمیدم که تو بلاخره یه روز ولم میکنی؟؟؟
اون روز تو پارک یادت که هست؟؟؟ بهت گفتم بهار نرو گفتی باید برم گفتم بهار یه مقدار دیگه صبر کن گفتی نه، چقدر اصرار کردم ؟؟؟اما رفتی...
من همونطور نشسته بودم ضل زده بودم به جلو هی یه چیزی بهم میگفت پاشو رفت برو دنبالش خیلی با خودم کلنجار رفتم میخواستم نیام دنبالت میدونی چی باعث شد بیام؟؟؟
فقط چون تو اونجا تنها بودی غرور و غیرتم بهم اجازه نداد تو به خاطر من اومده بودی اونوقت من تنهات بزارم؟؟؟؟
نه امکان نداره بلاخره هرچی که نباشه مثلآ من عاشقتم دیگه!!!
اونی که میگفت بمون کنارم واسه همیشه پس کوش کجاست...؟؟؟
اونی که میگفت دوریت خیلی تلخه مگه میشه پس کوش کجاست...؟؟؟
کی بود که میگفت گل سر سبد منی همیشه پیشم بمون یادم نمیره قلبمو شکستی مثل شیشه نامهربون...!!!
باورم نمیشه حرفات همه نیرنگ و دروغ بود گریه هات فقط یه بازی تو دلت خیلی شلوغ بود...!!!
میدونم خیلی از اون چیزی که تو ذهن هم از هم تجسم میکردیم به هم ریخت اما هیچ چیزی تو و یاد تورو از من جدا نمکنه من تو این قضییه مقصرم اما تقصیر تو هم از من کمتر نیست هر دومون اشتباه داشتیم قبول دارم که خیلی چیزهای من برای تو ناشایست بود اما یادت باشه تو هیچ وقت هیچ مرزی برای هیچ چیز قائل نشدی باور کن من حتی کاملآ از اخلاق تو آگاهی نداشتم تو هیچ وقت نگفتی که چه چیزایی ممکنه ناراحت یا دلخورت کنه من چندین بار بهت گفتم وجود دارن مسائلی که من و خانوادم اونا رو بد نمیدونیم اما ممکنه شماوخانوادت اونارو خوب ندونین این یه مسئله ی عادیه خانواده ها با هم تفاوت دارن این قضیه رو میشه با صحبت حل کرد.من درباره ی مشکلات چندین بار بهت گفتم گلم اگه از چیزی ناراحت میشی بهم بگو تا حلش کنم چندبار گفتم گلم نذار اگه از چیزی ناراحتی جمع شه تو دلت،گفتم یا نگفتم میدونی برای چی بود برای این که یه روزی اینجوری نشه،یه روز اینجوری نشه که حتی حاضر نباشی شماره ی منو تو گوشیت ببینی!!!
بايد فراموشت کنم...؟؟؟
چنديست تمرين مي کنم
من مي توانم ! مي شود !
آرام تلقين مي کنم
حالم ، نه ، اصلا خوب نيست ....
تا بعد، بهتر مي شود ....
فکري براي اين دلِ آرام غمگين مي کنم
من مي پذيرم رفته اي
و بر نمي گردي همين !!!
خود را براي درک اين ، صد بار تحسين مي کنم
کم کم ز يادم مي روي
اين روزگار و رسم اوست !
اين جمله را با تلخي اش ، صد بارتمرین مي کنم ...
عشق مثل آب میمونه میتونی اونو تویه دستات قایمش کنی اماآخرش یه روزدستت رو باز میکنی میبینی نیست!!!
قطره قطره چکیده بی اینکه بفهمی.فقط احساس میکنی کمی دستات نم ناکن این همون رطوبت خاطره هاست که بر جای مونده !!
ای کاش دستمو محکم نگه میداشتم تا شما نری
حالا چکار کنم بی شما تو این بیابون بی آبه تنهایی؟؟؟
چقدر بده آدم مجازات شه وقتی نمیدونه جرمش چییه من حتی نمی دونم چکار کردم که این بی مهری مجازاتشه؟؟؟
بی وفا.....!!!
افسوس که قصه ی مادر بزرگ راست بود و همیشه یکی بود و دیگری نه...!!!
شد کوچه به کوچه جست و جو عاشق او
شد با شب و گریه رو به رو عاشق او
پایان حکایتم شنیدن دارد
من عاشق او بودم و او عاشق او
زلیلی من شنیدم یا علی گفت به مجنون چون رسیدم یا علی گفت
كه این وادی دارالجنون است كه هر دیوانه دیدم یا علی گفت
این متن رو داخل وبلاگ رد پای عشق دیدم
خیلی خوشم اومد امروز میخواستم بهش زنگ بزنم اما اینو که خوندم کلآ پشیمون شدم
هرگز از كسي كه تنهاتون ميذاره و ميره خواهش نكنين برگرده..كسي كه به اين سادگي ميذاره و ميره حتي اگه بياد دوباره يه روزي ميره و اين بار براي هميشه..قدر جووني تونو بدونين..حيفه با اشك و آه و حسرت تلف شه اونم به خاطر يه آدم خاكي..منم اين روزا رو گذروندم.اما حالا مي بينم هيچ كس جز خدا ارزش اشك هاي ما رو نميدون..خودت و احساست رو ارزون نفروش...
عشق واقعي اونه كه فاصله واسش مفهومي نداشته باشه..اونچه از اون فرد مي خواي توي وجود خودت پيدا كن...خودتو آسون نفروش..
شعری که جوشید از دلم اینبار باشد مال تو.
احساس شیرین دلی تبدار باشد مال تو.
از من بریدی بی سبب من هم گذشتم از دلم .
پاینده باشی سهم این ایثار باشد مال تو.
باشد برو بی اعتنا تنها رهایم کن ولی
قلبی که مانده پشت این دیوار باشد مال تو.
چیزی ندارم من دگر جز یک رمق جان در بدن .
حتی همین این یک رمق صدبار باشد مال تو.
جز شعر چیز دیگری در چنته ام پیدا نشد
قابل ندارد این غزل بردار باشد مال تو.
اي نشسته درخيال من، فراموشم مكن
با فراموشي و تنهايي، هم آغوشم مكن
زندگاني مي كنم چون شعله با خود سوختن
زنده ام با سوز و ساز خويش، خاموشم مكن
مي تراود تا شراب بوسه از جام لبت
از شراب تلخ تنهايي قدح نوشم مكن
دودم و از شعله دارم دامني رنگين به بار
اين شرر از من مگير از نو سيه پوشم مكن
چون صبا در جستجوی خود به هر سويم مكش
همچو گيسوي سياهت خانه بر دوشم مكن
اين دل درد آشنا را در شرار غم بسوز هر چه مي خواهي بكن اما فراموشم مكن!!!
به چه میخندی تو!!؟
به مفهوم غم انگیز جدائی!!؟ به چه چیز؟؟؟
به شکست دل من یا که به پیروزی خویش!!؟
به چه میخندی تو!!؟
به نگاهم که چه ساده تورا باور کرد!!؟
یا به افسونگری چشمانت که مرا سوخت و خاکستر کرد!!؟
به چه میخندی تو!!؟
پرسيد که چرا دير کرده است ؟ نکند دل ديگري اورا اسير کرده است ؟
خنديدم و گفتم او فقط اسير من است تنها دقايقي چند تاخير کرده است گفتم امروز هوا سرد بوده است شايد موعد قرار تغيير کرده است...
خنديد به سادگيم آينه و گفت احساس پاک تورا زنجير کرده است! گفتم ازعشق من چنين سخن مگوي گفت : خوابي سالها دير کرده است...
در ايينه به خود نگاه ميکنم آه عشق او عجيب مرا پير کرده است راست گفت آيينه که منتظر نباش او براي هميشه دير کرده است
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارم
روزی از عشقت ۸۰ صفحه نوشتم دوستت دارم تو خود اینچنین خواسته بودی این تنبیهه کسی بود که
دوستت داشت
هزاران بار نوشتم دوستت دارم اما!!! تو هرگز نفهمیدی چقدر دوستت دارم
حال اینکه تو حتی حاضر نبودی یک بار این کلمه را برای من بنویسی
و این بود فرق عشق من و تو...
تو مرا می فهمی من تورا می خواهم و همین ساده ترین قصه
یك انسان است تو مرا می خوانی
من تورا ناب ترین شعر زمان می دانم و
تو هم می دانی تا ابد در دل من می مانی
گفتی که به احترام دل باران باش باران شدم و به روی گل باریدم
گفتی که ببوس روی نیلوفر را از عشق تو گونه های او را بوسیدم
گفتی که ستاره شو و روشن کن من هم چو گل ستارها تابیدم
گفتی برای باغ دل پیچک باش بر یاسمن نگاه تو پیچیدم
گفتی برای لحظه ای دریا شو دریا شدم و تورا با ساحل دیدم
گفتی بیاو لحظه ای مجنون باش مجنون شدم و زدوریت نا امیدم
گفتی که شکوفه کن به فصل پاییز گل دادم و با ترنمت روییدم
گفتی که بیا واز وفایت بگذر از لحن بی وفایت رنجیدم
گفتم که بهانه ات برایم کافیست معنای لطیف عشق را فهمیدم
تو به من می گفتی:
به جهنم که تو با آن دل دیوانه ات عاشق شده ای!
و به من بخشیدی،دوزخ چشم پر از خواهش و پر شورت را
که ز چشمان غریبی دل و دین می بردند
تو به من می گفتی:
حرف هایت همه اش از سر یک خودخواهی ست
و نفهمیدی من
چه مسیحانه و معصوم برایت مردم!
تو به من می گفتی:
بازی عاشقیت را به سر انجام رسان،تو مرا می بازی....
و من از روی نگاهت خواندم
که تو را یکسره در پای همه خاطره ها باخته ام.
تو بدی میکردی و من از روی نیازم به تو می بخشیدم!
و نمی فهمیدم.....
این عذاب من ویران شده ی تنها بود
یا عذاب تو که هر روز مرا رنجاندی!
و صداقت همه ی لازمه ی عشقی بود
که تو از این دل دیوانه دریغش کردی
تو به من می گفتی:
عشق یعنی غل و زنجیر اسارت بر قلب!
و من ساده گمان می کردم
همه سنگینی قلبت، ز همین زنجیر است
و نمی دانستم
غل زنجیر تو معنای خیانت... دارد......!!!
تو هم با من نمی مانی، برو بگذار برگردم
دلم می خواست می شد، با نگاهت قهر می کردم
برایت می نویسم،آسمان آبی است
دلتنگم
و من چندی است، دارم با خودم، با عشق می جنگم
اگر می شد برایت می نوشتم
روزهایم را،و سهم چشمهایم را، سکوتم را، صدایم را
اگر می شد برای دیدنت دل دل نمی کردم
همیشه بت پرستم ، بت پرستی سخت وابسته
خدایش را رها کرده به چشمان تو دل بسته
تو هم حرفی بزن، چیزی بگو، هر چند تکراری
بگو آیا هنوزم مثل سابق دوستم داری؟
خودم می دانم از چشمانت افتادم
ولی اینبار بیا خورده هایم را؛ از زیر دست وپا بردار
سلام دختر شاعر چگونه ای ـ چندی؟
خدا کند که بگویی همیشه میخندی
بگو به خواب کدامین غریب رفته دلت
بگو به چشم کدامین غریبه پابندی
عروس هر شب شعرم تویی که میدانم
به پاکی سبلان وشکوه الوندی
تو با منی ومنم با توام همیشه عمر
جدا نمیشوم از تو به هیچ ترفندی
خدای عالمیان را گواه میگیرم
که تو عزیز تر از دختر سمرقندی
به پای بوسیتان آمدم پذیرا باش
خدا کند که ببینم دوباره میخندی
تهایی نمناک و بارانی
تو را با لهجه ی گلهای نیلوفر صدا کردم
تمام شب برای با طراوت ماندن باغ قشنگت دعا کردم
پس از یک جست و جوی نقره ای در کوچه های ابی احساس
تو را از بین گلهایی که در تنهاییم روییده با حسرت جداکردم
تو در پاسخ ابی ترین موج تمنای دلم گفتی
دلم حیران و سرگردان چشمانی است رویایی
و من تنها برای دیدن زیبایی آن چشم
تو را در دشتی از تنهایی و حسرت رها کردم
همین بود اخرین حرفت
و من بعد از عبور تلخ و غمگینت
مریم چشمهایم را به روی اشکی از جنس غروب
ساکت و نارنج خورشید وا کردم
نمی دانم چرا رفتی؟
نمی دانم چرا...؟
شاید خطا کردم
و تو بی آنکه فکر غربت چشمان من باشی
نمی دانم کجا...
تا کی...
برای چه...
ولی رفتی!
و بعد از رفتنت
باران چه معصومانه می بارید.
و بعد از رفتنت...
یک قلب رویایی
ترک برداشت
و بعد از رفتنت اسم نوازش در غمی خاکستری گم شد
و گنجشکی که هر روز با مهربانی دانه بر می داشت
تمام بالهایش غرق در اندوه غربت شد
و بعد از رفتنت آسمان چشمانم خیس باران بود
و بعد از رفتنت انگار کسی حس کرد ، من بی تو تمام
هستی ام از دست خواهد رفت
کسی حس کرد من بی تو هزاران بار در هر لحظه خواهم
مرد
و بعد از رفتنت دریاچه بغض کرد
کسی فهمید تو نامم را از یاد خواهی برد
و من می دانم تو هرگز یاد من را با عبور خود از یاد
نخواهی برد
0000000 0000000
00000000000000 0000000000000
000000000000000000 000000000000000000
000000000000000000000000000000_______00000
0000000000000000000000000000000_________0000
0000000000000000000000000000000000________0000
0000000000000000000000000000000000000_____0000
0000000000000000000000000000000000000000___00000
00000000000000000000000000000000000000000_000000
000000000000000000000000000000000000000000000000
000000000000000000000000000000000000000000000000
0000000000000000000000000000000000000000000000
00000000000000000000000000000000000000000000
0000000000000000000000000000000000000000
000000000000000000000000000000000000
000000000000000000000000000000
000000000000000000000000
00000000000000000000
000000000000000
0000000000
000000
0000
00
دلم برات تنگ شده.....اما من...من میتونم این دوری رو تحمل کنم... به فاصله ها فکر نمیکنم ...... میدونی چرا؟؟ آخه... جای نگاهت رو نگاهم مونده.....هنوز عطر دستات رو از دستام میتونم استشمام کنم....رد احساست روی دلم جا مونده ... میتونم تپشهای قلبت رو بشمارم...........چشمای بیقرارت هنوزم دارن باهام حرف میزنن.......حالا چطور بگم تنهام؟؟چطور بگم تو نیستی؟؟چطور بگم با من نیستی؟؟آره!خودت میدونی....میدونی که همیشه با منی....میدونی که تو،توی لحظه لحظه های من جاری هستی....آخه...تو،توی قلب منی...آره!تو قلب من....برای همینه که همیشه با منی...برای همینه که حتی یه لحظه هم ازم دور نیستی...برای همینه که میتونم دوریت رو تحمل کنم...آخه هر وقت دلم برات تنگ میشه...هر وقت حس میکنم دیگه طاقت ندارم....دیگه نمیتونم تحمل کنم...دستامو میذارم رو صورتم و یه نفس عمیق میکشم....دستامو که بو میکنم
مست میشم...مست از عطرت.. صدای مهربونت رو میشنوم ...و آخر همهءاینها...به یه چیز میرسم.....به عشق و به تو.....آره...به تو....اونوقتدلتنگیم بر طرف میشه...اونوقت تو رو نزدیکتر از همیشه حس میکنم....اونوقتدیگه تنها نیستم حالا من این تنهایی رو خیلی خیلی دوسش دارم.. به اینتنهایی دل بستم...حالا میدونم که این تنهایی خالی نیست...پر از یاد عشقه..پر از اشکهای گرم عاشقونه
